ฝันยังไม่สลาย! "เชลซี" ลุ้นพลิกเกมสร้างรังเหย้าใหม่ที่ "Earls Court" แม้สภาไฟเขียวแผนสร้างที่พักอาศัยแล้ว

BK8 – ประตูบานสุดท้ายยังไม่ปิด! เจาะลึกสถานการณ์ “สนามใหม่เชลซี” หลังสภาท้องถิ่นอนุมัติแผนพัฒนาพื้นที่ Earls Court เป็นที่พักอาศัย แต่ทำไมสโมสรถึงยังเชื่อว่ายังมีโอกาส? – แทงบอล

ความหวังของแฟนบอล “สิงห์บลูส์” เชลซี ที่จะได้เห็นสโมสรย้ายไปสู่รังเหย้าแห่งใหม่ระดับเวิลด์คลาสบนพื้นที่ Earls Court ดูเหมือนจะริบหรี่ลงไปถนัดตา เมื่อล่าสุดสภาท้องถิ่นที่เกี่ยวข้องได้อนุมัติแผนการพัฒนาพื้นที่ดังกล่าวให้เป็นโครงการอสังหาริมทรัพย์แบบผสมผสาน (Mixed-use development) ที่ ไม่มีสนามฟุตบอล รวมอยู่ด้วย

อย่างไรก็ตาม แหล่งข่าววงในจากสโมสรยืนยันกับ The Athletic ว่า “เกมนี้ยังไม่จบ” และเชลซียังคงไม่ปิดตายโอกาสที่จะสร้างอาณาจักรใหม่บนที่ดินผืนงามแห่งนี้

เกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงดูเหมือนทางตัน เมื่อวันอังคารที่ผ่านมา สภาเขตเคนซิงตันและเชลซี (Kensington and Chelsea Council) ได้ลงมติอนุมัติแผนของบริษัทพัฒนาที่ดิน Earls Court Development Company (ECDC) ที่จะเปลี่ยนพื้นที่ศูนย์แสดงสินค้าเก่าให้กลายเป็นที่พักอาศัย ร้านค้า และสำนักงาน โดยก่อนหน้านี้สภาเขตแฮมเมอร์สมิธและฟูแล่มก็ได้ให้ไฟเขียวไปแล้วเช่นกัน ตามแผนของ ECDC พวกเขาตั้งเป้าจะเริ่มงานก่อสร้างเบื้องต้นในช่วงปลายปี 2026

ทำไมเชลซียัง “กัดไม่ปล่อย”? แม้แผนงานของ ECDC จะได้รับอนุมัติในระดับท้องถิ่น แต่แหล่งข่าวระดับสูงของเชลซียังมองเห็น “ช่องว่าง” อยู่ 2-3 ประเด็น:

อำนาจของนายกเทศมนตรีกรุงลอนดอน: เรื่องนี้ต้องส่งต่อไปยัง นายกเทศมนตรี (Sadiq Khan) ซึ่งมีอำนาจภายใน 14 วันที่จะยับยั้ง หรือขอเข้ามาดูรายละเอียดโครงการเอง
เงินทุนและอำนาจการเจรจา: การได้รับใบอนุญาต “ไม่ได้แปลว่าต้องสร้างตามนั้นเสมอไป” หากเชลซี (ภายใต้กลุ่มทุนเจ้าของทีม Todd Boehly-Clearlake) ยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้ หรือสามารถเจรจาขอแบ่งพื้นที่ 1 ใน 3 ของโครงการมาสร้างสนาม ก็มีความเป็นไปได้ที่จะมีการยื่นขอใบอนุญาตใหม่
ความจำเป็นของสโมสร: สแตมฟอร์ด บริดจ์ ปัจจุบันมีความจุแค่ราว 40,000 ที่นั่ง (อันดับ 11 ในพรีเมียร์ลีก) ซึ่งเล็กเกินไปสำหรับการแข่งขันด้านรายได้กับทีมยักษ์ใหญ่อื่นๆ การสร้างสนามใหม่คือไฟลท์บังคับ ไม่ใช่ทางเลือก

ทางเลือกที่เจ็บปวด: ถ้าไม่ใช่ Earls Court? หากประตู Earls Court ปิดตายจริงๆ ทางเลือกที่เหลือของเชลซีคือ “การทุบและสร้างใหม่บนที่เดิม” (Stamford Bridge Rebuild) แต่นั่นหมายถึงฝันร้ายด้านโลจิสติกส์:

ต้องทุบสนามทิ้งทั้งหมด (ทำทีละอัฒจันทร์ไม่ได้)
ต้องระเห็จไปเช่าสนามอื่นเล่น (เช่น เวมบลีย์) นานกว่า 5 ปี
ต้องทำเรื่องขออนุญาตใหม่ทั้งหมด ซึ่งยุ่งยากมากเพราะตั้งอยู่ในย่านชุมชน

บทสรุป แม้สถานการณ์ฝั่ง ECDC จะดูได้เปรียบมหาศาล แต่ตราบใดที่รถแม็คโครยังไม่เริ่มขุดดิน เชลซี ก็ยังพร้อมที่จะทุ่มสุดตัวเพื่อชิงพื้นที่ยุทธศาสตร์นี้ เพราะนี่คือเดิมพันอนาคตระยะยาวของสโมสรว่าจะก้าวขึ้นไปเป็น “มหาอำนาจ” ที่แท้จริงได้หรือไม่